مراحل کاشت پیاز و آشنایی با فواید بی نظیر آن

پیاز از قدیمی‌ترین سبزیهای خوراکی در دنیا است. این محصول سه هزار سال قبل از میلاد مسیح در مصر کشت می‌ شده ‌است ، پیاز گیاهی است دو ساله با رشد بوته‌ای ضعیف، برگهای استوانه‌ای شکل توخالی که در سال اول با توجه به طول روز مورد نیاز خود تشکیل پیاز داده و در سال دوم با کشت پیازها و پس از ظهور ساقه های گل دهنده و چترها بذر تولید می کند.

اهمیت و ارزش غذائی پیاز

پیاز به عنوان یک طعم دهنده در بسیاری از غذاها استفاده می شود. اما توصیه می شود که پیاز را بیشتر به صورت خام مصرف کنید، زیرا پیاز خام با اینکه تند و تیز است و مصرف آن باعث آبریزش چشم می شود، اما پیاز خام یک ماده غذایی سالم با خواص فراوان است. و مزیت های فوق العاده ای برای سلامت دارد. پیاز دارای مواد مغذی زیاد از جمله میزان بالای ویتامین C، فیبر فولیک اسید، کلسیم و  آهن است. اما دلیل اصلی خاص بودن پیاز، وجود آنتی اکسیدان کورستین در آن است که سرعت پیشروی آسیب های ناشی از اکسیداتیو را در سلول ها کم می کند. انتی اکسیدان کورستین یک رنگدانه گیاهی است که در غذاها و گیاهان زیادی وجود دارد. از جمله پیاز، چای سبز، سیب، انواع توت ها و غیره. 

ارزش غذایی پیاز
آب پروتئین لیپید کلسیم فسفر آهن ویتامین A ویتامین C
%۸۹ ۱/۹ ۰/۲ %۲۷ %۳۶ ۰/۵ %۴۰ %۱۰

آیا می دانید اگر هر روز یک پیاز خام بخورید چه فایده هایی دارد؟

پیاز خام برای سلامت بهتر قلب و عروق 

 وجود آنتی اکسیدان کورستین در پیاز به حفظ فشار خون سالم و نرمی و انعطاف پذیری عروق کمک می کند. همچنین به کاهش کلسترول بد در افرادی که در معرض خطر بیماری های قلبی و عروقی هستند، کمک می کند. تمام این ویژگی ها در کنار هم به حفظ سلامت قلب کمک می کنند. 

کاهش خطر سرطان با پیاز

مصرف منظم پیاز به پاکسازی عوامل سرطان زا که در طول روز مصرف می کنیم، کمک می کند. ترکیبات ارگانوسولفور بیشتر از سایر ترکیبات مانع سوخت و ساز عوامل سرطان زا به شکل خطرناک می شوند. ترکیب پیاز با زردچوبه دارای تاثیرات ضد سرطان است که به میزان قابل توجهی خطر بروز سرطان روده بزرگ را کاهش می دهد. 

پیاز برای کاهش خطر بروز مسمومیت غذایی 

برخی فکر می کنند که بریدن پیاز و نگهداری آن خطرناک است. ولی به علت اینکه پیاز دارای ترکیبات خاصی است که آنتی باکتریال هستند. بعد از بریدن پیاز آب آن خارج شده و بسیاری از انواع میکروارگانیسم هایی که باعث مسمومیت غذایی می شوند را از بین برده یا سرعت رشد آنها را کم می کند. بنابراین خوردن پیاز همراه با وعده های غذایی باعث می شود کمتر دچار بیماری و مسمومیت شوید. همچنین نگران پیاز مانده در یخچال نباشید. پیاز اگر به درستی در یخچال نگهداری شود تا ۷ روز قابل مصرف خواهد بود. 

بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن با مصرف پیاز 

کورستین در پیاز باعث افزایش محتوای سلنیوم می شود. سلنیوم یک ماده معدنی است که میزان آن در پیاز بیش از سایر مواد غذایی است. سلنیوم به کاهش التهاب کمک کرده و عملکرد ایمنی را تحریک می کند و از واکنش های ایمنی پیشگیری می کند.

بهبود آلرژی با پیاز خام 

کورستین در پیاز برای بهبود حساسیت های فصلی بسیار مفید است. بنابراین در صورت مشاهده هر گونه علائم حساسیت فصلی در خود به جای خوردن قرص آنتی هیستامین، بهتر است کمی پیاز خام را امتحان کنید. 

پیاز باعث کاهش خطر بروز لخته های خونی

زمانی که دچار جراحتی می شوید، به لخته شدن خون نیاز دارید، اما لخته هایی که در داخل رگ ها تشکیل می شوند، جریان خون را مسدود کرده و موجب مرگ می شوند. پیاز حاوی ترکیبی به نام rutin است که از بروز لخته خون جلوگیری می کند. 

بهبود وضعیت خواب با خوردن پیاز

پیاز سرشار از فولاتاست که مانع تولید بیش از حد هموسیستئین می شود. مقدار زیاد هموسیستئین مانع تولید هورمون های سروتونین، دوپامین و نوراپی نفرین می شود که هر سه وظیفه تثبیت روحیه، احساس خوب، اشتها و خواب هستند. بنابراین مصرف مقدار کافی فولات برای پیشگیری از شدید شدن افسردگی ضروری است. کمبود فولات نیز منجر به خستگی و بروز مشکلات رشد می شود. پس خوردن روزانه پیاز هم از لحاظ جسمی و هم از لحاظ روحی به شما حس خوبی می دهد.

آماده سازی زمین برای کشت پیاز

اول بایستی ازخاک نمونه برداری درست بگیرید و به آزمایشگاه خاک شناسی بفرستید و نتایج دریافتی را به کارشناسان مربوطه تحویل دهید و دستورات و توصیه های کودی لازم برای کشت پیاز زمین مورد نظر را بگیرید و انجام دهید. آماده کردن زمین باید به دقت و با مراقبت فراوان انجام شود. زیرا ریشه بته پیاز کوتاه و سطحی بوده وقدرت تولید ریشه فرعی دراین نبات بسیار کم است. علاوه بر این زمین باید نرم و عاری از کلوخ و سنگریزه باشد که کود دادن و پلوان کشی به آسانی انجام شود. برای این منظور در پایان سال ، قبل از کشت، پیش از هموار کردن کود حیوانی و یا بعد از آن زمین را قلبه عمیق می کنند وبعداً دو یا چند مرتبه  قلبه کرده و کود را  با خاک کاملاً مخلوط کرده وتمامی کلوخها را نرم می کنند. و زمین را هموار کاری نرم نموده آماده کشت می سازند. 

تاریخ کشت پیاز

مناسب ترین تاریخ کاشت پیاز را با در نظر گرفتن شرایط آب و هوایی منطقه، رقم مورد کشت، وضعیت خاک و روش کاشت تعیین می کنند. کشت پیاز در نواحی سرد در بهار پس از سپری شدن یخبندان زمستانه و درنواحی نیمه گرمسیری و گرم در پاییز انجام می شود. پیاز یک محصول فصل خنک است که در دمای بین ۵ تا ۲۵ درجه سلسیوس جوانه می زند و بین دمای ۲۳ تا ۲۷ درجه سلسیوس بهترین رشد و نمو را خواهد داشت. حرارت کم و رطوبت بالادر ابتدای رشد و گرما در پایان رشد برای پیاز بسیار مناسب است. تشکیل سوخ های پیاز بیشتر به طول دوره روشنایی بستگی دارد. مثلا در استان گلستان آغاز کشت پیاز از اواسط آبان ماه تا اواسط بهمن ماه می باشد. و ارقام مورد استفاده و رایج در استان گلستان شامل پیاز سفید بومی گرگان، پیاز سفید آشخانه و پیاز قرمز غده نشایی است.

روشهای کشت پیاز

۱-کشت مستقیم دستی و ردیفی بذر پیاز

در کشت مستقیم دستی بذر، بذرپاشی، با دست و مصرف ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم بذر در هکتار انجام می شود و در پایان روی بذرها را با یک لایه خاک به قطر ۱تا ۲ سانتی متر می پوشانند. این کشت به دلیل مصرف آب بیشتر، عدم یکنواختی فواصل بوته ها و اندازه سوخ ها توصیه نمی شود. ولی در کشت مستقیم ردیفی، میزان مصرف بذر پیاز حدود ۲ تا ۶ کیلوگرم در هکتار می باشد. و پس از آماده سازی و ایجاد پشته ها، ایجاد شیار با فوکا و کشت دستی و یا به وسیله دستگاه بذرکار ریزدانه، فاصله خطوط کشت پیاز ۲۰ تا ۳۰ سانتی متر در نظر گرفته می شود. بذر های آن به فاصله ۵ تا ۱۲ سانتی متر از یکدیگر کشت می گردند، در این صورت وقتی طول بوته ها به حدود ۱۰ تا ۱۲ سانتی متر رسید آنها را تنک می نمایند. از بوته های تنک شده به عنوان پیازچه استفاده می شود. 

۲-کشت نشائی پیاز

کشت بذر در خزانه و تولید نشا و انتقال به زمین اصلی به منظور به دست آوردن محصول زودرس و یکنواخت انجام می شود. معمولاً در مناطقی که کشت نشائی پیاز مرسوم است در کنار زمین اصلی قطعه کوچکی از زمین را به خزانه تولید نشا اختصاص می دهند، سطح این زمین تقریباً برای هر هکتار زمین اصلی ۳۰۰ تا ۴۰۰ مترمربع خزانه در نظر می گیرند. حدود ۲ تا ۴ کیلوگرم بذر هیبرید و استاندارد برای تهیه نشا یک هکتار زمین کافی است. برای آنکه خزانه نشا از سرما یا گرمای محیط محفوظ مانده و به موقع آماده شود معمولاً با پوشش مناسب مانند پلاستیک برای حفاظت از سرما و یا ایجاد سایبان برای حفاظت در گرما آن را می پوشانند.

۳-کشت پیاز به وسیله سوخچه  

برای این کار سوخچه ها را که از کشت متراکم بذر در سال قبل به وجود آمده اند، در محل اصلی می کارند. در این روش ابتدا باید در خزانه سوخچه های موردنیاز تولید شوند. برای این کار پس از آماده سازی خاک، کشت بذر در خزانه انجام می شود. تاریخ خزانه گیری برای تهیه سوخچه به منظور استفاده در کشت پاییزه را نیمه اول بهمن ماه در مناطق گرمسیر و در مناطق معتدل سرد پس از رفع خطر سرما که معمولاً از نیمه دوم فروردین ماه تا نیمه اول اردیبهشت است درنظر می گیرند.

کوددهی مزرعه پیاز

استفاده از انواع مختلف کود در بالا بردن اندازه محصول نقش عمده را دارد، گذشته از این تغذیه غده پیاز در سال اول روی کیفیت بذر در سال دوم اثر می گذارد . استفاده از کود دامی پوسیده یا کود سبز به میزان ۴۰ تا ۵۰ تن در هکتار، برای اصلاح فیز یکی خاک که از نظر مواد آلی یعنی هوموس فقیرند، ضروری است. میزان مصرف کود حیوانی در پیاز دو برابر دیگر سبزی ها است به علت اینکه پیاز در اوایل رشد بسیار ضعیف بوده و به کندی رشد و نمو می کند، علف های هرز به آسانی به آن غلبه می کنند. بهترین روش استفاده از کود دامی آن است که کود را به مقدار زیاد( در حدود ۴۰ تا ۵۰ تن در هکتار ) به  محصول سال قبل که حتما یک گیاه وجینی مانند سیب زمینی یا چغندرقند یا گوجه فرنگی و یا نباتات خانواده کدوئیان خواهند بود بدهید.

آبیاری مزرعه پیاز

آبیاری در پیاز بسیار مهم است. در اراضی شنی که سطح فوقانی خاک خیلی زود خشک می شود، باید همیشه در اطراف ریشه پیاز رطوبت کافی موجود باشد. پس تا زمان سبز شدن بذر پیاز بین سه تا چهار نوبت آبیاری سبک به فاصله ۴ تا ۵ روز باید انجام شود. و سطح خاک باید همیشه دارای رطوبت باشد تا بذر بتواند به راحتی جوانه بزند. پس از سبز شدن بذرها بسته به بافت خاک منطقه و دما و رطوبت محیطی نوبت های آبیاری به ۵ تا ۷ روز یک بار می رسد و میزان آب مصرفی با توجه به منطقه کشت، زمان کشت، روش تولید و نوع خاک متغیر است. در کشت سنتی معمولاً آبیاری به صورت ثقلی انجام می شود، که موجب هدر رفتن آب و افزایش هزینه عملیات داشت و به ویژه مبارزه با علف های هرز می شود. اما در کشت مستقیم ردیفی، کشت نشائی ، آبیاری از نوع نوار تیپ مناسب تر است. زیرا پیاز دارای بذر ریز و سیستم های ریشه ضعیفی است و با آبیاری نشتی و غرقابی امکان شسته شدن بذر یا جابه جا شدن نشا وجود دارد. در نقاط شمالی ایران پیاز را می توان به صورت دیم کشت کرد. بعد از تشکیل پیازها تا دو هفته به زمان برداشت، دور آبیاری متناسب با بافت خاک و دمای محیط به ۷ تا ۹ روز یک بار می رسد. دو هفته قبل از برداشت آبیاری کاملاً قطع می شود.

آفت مگس پیاز

مگس پیاز از نظر ظاهری مانند مگس خانگی بوده ولی اندازه آن نصف مگس معمولی است (۷-۶) میلیمتر . رنگ عمومی آن خاکستری مایل به زرد است. پاهای مگس پیاز درازتر از مگس خانگی است . رنگ پا و شاخک حشره  سیاه است. بالها متمایل به زرد و پیشانی در حشره نر باریک و در ماده نسبتا پهن و قرمز رنگ است. تخم های حشره سفیدرنگ و به شکل موز بوده که یک طرف آن پهن است و در سطح تخم ۱۲ شیار درجهت طولی آن وجود دارد. لارو مگس سفیدرنگ و بدون پا است. شفیره به رنگ قرمز متمایل به قهوه ای، براق و شلجمی و طول آن (۷-۵/۵) میلی متر است.

طرز خسارت مگس پیاز

لارو مگس به قسمتهای زیر زمینی حمله کرده و گیاه ضعیف و برگها پژمرده و چروکیده و آویزه و خمیده می شوند هر کرم ۸-۶  بوته را از بین برده و گاهی ۳۰ عدد لارو در یک پیاز دیده می شوند . لارو های کوچک سفیدرنگ، سوخ های پیاز را در خاک سوراخ می کنند و اغلب سوخ های درشت مورد حمله چندین لارو قرار می گیرند.

کنترل زراعی مگس پیاز

کندن و سوزاندن اولین بوته های مبتلا، کنترل علف های هرز مزرعه و کنار آن، سوزاندن بقایای آلوده گیاهی، شخم زدن مزرعه پس از برداشت محصول و جمع آوری و رعایت تناوب زراعی در مبارزه با این آفت مؤثر هستند.

کنترل مگس پیاز به صورت شیمیایی 

ضدعفونی کردن بذر پیاز، یا سم پاشی نمودن مزرعه هم زمان با فعالیت حشره با سموم حشره کش طبق توصیه کارشناسان   

کنترل مگس پیاز به روش بیولوژیک 

این روش کنترل شکار و از بین بردن حشرات کامل به روش طعمه گذاری است. مگس پیاز دشمنان طبیعی هم دارد.  یک نوع قارچ روی بال های مگس رشد کرده و باعث مرگ مگس ها می شود.

آفت تریپس پیاز

یکی از مهم ترین آفت های پیاز به خصوص در مناطق گرم و خشک است. تریپس حشره کوچکی به رنگ زرد است. گاهی به تریپس پیاز پا حباب دار پیاز نیز گفته می شود، همه چیزخوار است و میزبان های متعددی دارد. حشرات ماده دو جفت بال مستقیم دارند. حشرات نر بدون بال هستند. تخم های آن مانند لوبیا و رنگ آن سفید و شفاف است. پوره های تریپس شبیه حشرات کامل و رنگ آنها زرد و روشن است.

طرز خسارت تریپس پیاز

این حشره با فرو بردن خرطوم خود در اپیدرم برگ از شیره و گیاه تغذیه کرده و باعث شده تا اندازه  پیاز کوچکتر از حد معمول شده به طوری که محصول کاهش می یابد. و از نشانه آفت می توان به پیچیدگی برگها،‌ پژمردگی،‌ ضعف،‌ تغییر رنگ در برگها،‌ ایجاد لکه های نقره ای،‌ زرد و یا قهوه ای روی برگ و بالاخره بد شکلی و کوچک ماندن غده اشاره کرد. بعضی از بیماریهای ویروسی مانند ویروس پژمردگی گوجه فرنگی به وسیله تریپس وارد گیاه می شود .

کنترل تریپس پیاز

استفاده از ارقام مقاوم به تریپس، از بین بردن علف های هرز مزارع ، شخم مزرعه بعد از برداشت با گاوآهن برگردان دار، مبارزه بیولوژیکی و استفاده از دشمنان طبیعی مانند نوعی سن

بیماری نماتد ساقه پیاز

این بیماری بیشتر در مناطق معتدله شیوع دارد و  اولین بار درهلند و سپس در ایالات متحده آشکار شد. در مزارع آلوده به نماتد ساقه و پیاز و ظهور گیاهچه های پیاز به کندی انجام گرفته و نصف گیاهچه های ظاهر شده بیمار و زرد رنگ هستند و پیچ خورده و حلالی به نظر می رسند. ساقه و گردن پیار نرم و خاکستری و نرم شده، پیازهای آلوده ممکن است شکاف برداشته و یا جوانه زده و دو پیازه و ناقص شوند.

کنترل بیماری نماتد ساقه پیاز

  • قرار دادن پیاز و بذر الوده در آبی با دمای ۷۷ درجه سانتی گراد برای مدت یک ساعت تا ضد عفونی شوند.
  • بعد از کاشت پیاز، از سموم دی کلرو پروپان + دی کلروپروپن استفاده شود.
  • برای جلوگیری از آلوده شدن مجدد مزارع باید ماشین آلات مزرعه را ضد عفونی کرد .
 

بیماری پوسیدگی خاکستری پیاز

عامل این بیماری نوعی قارچ بذرزاد است که باعث زردی برگ های پیاز شده و بیشتر پوسیدگی عمیق قهوه ای با کپک خاکستری روی آن و اسکلرت های سیاه روی گردن پیاز مشاهده می شود. این بیماری گاهی تولید سوختگی بسیار شدید در برگ می کند و گیاه را از بین می برد. و گاهی فقط نقاط روی برگ قهوه ای می شود. اما گاهی به برگ های زخمی حمله کرده و موجب تولید لکه های ریز می شود که بسیار کم این وضع اتفاق می افتد.

کنترل بیماری پوسیدگی خاکستری پیاز

  • استفاده از ارقام مقاوم پیاز های قرمز و زرد 
  • بهداشت زراعی و حذف منابع آلودگی مانند پیاز های قدیمی و بیمار
  • بذر سالم و جدا کاشتن پیاز های بذری و مزرعه پیاز
  • تناوب با صیفی جات، کاهو، کرفس، غلات
  • برداشت پیازها پس از رسیدگی کامل و بدون قطع برگ ها
  • خشک کردن پیاز قبل از انبار ( ۲ روز در دمای ۳۰ تا ۳۵ درجه سلسیوس)
  • قطع آبیاری، ۳ تا ۴ هفته قبل از برداشت
 

بیماری لکه موجی پیاز ناشی از قارچ آلترناریا 

در این بیماری لکه های موج دار روی برگ گیاه ایجاد می شود اما تنها با این فاکتور نمی توان بیماری را شناخت. این قارچ به بادمجان، سیب زمینی، گوجه فرنگی، طالبی، خیار چنبر و …. نیز حمله می کند. آلتر ناریا درگوجه فرنگی بذر زاد و در سیب زمینی غده زاد است، اما در دیگر محصولات مانند طالبی چنین وضعیتی ندارد . این قارچ روی مواد عالی نپوسیده و بقایای گیاهی زنده می ماند این قارچ هم زنده است و می تواند تولید اسپور کند. در گوجه فرنگی آلترناریا به شاخه حمله کرده که یک طرف آن را می خشکاند.

کنترل بیماری لکه موجی پیاز ناشی از قارچ آلترنیا 

  • جلوگیری از کود دهی زیاد
  • کنترل حشرات به منظور جلوگیری از ایجاد زخم
  • دقت در هنگام برداشت و انبار کردن (نگهداری در صفر درجه یا رطوبت ۷۰-۶۰)
  • مبارزه بیولوژیکی با باکتری

بیماری لهیدگی باکتریائی پیاز

غده های پیاز در انبار مورد حمله چندین گونه باکتری قرار می گیرند و این پوسیدگی ممکن است در مزرعه نیز اتفاق بیفتد. این بیماری بیشتر در انبار خسارت وارد می کند و از راه گردن پیاز هنگامی که رشد گیاه کامل می گردد وارد شده و یک یا چند فلس از پیاز آلوده می شود در این مرحله بافت های مورد حمله آب سوخته به نظر می رسند و رنگ زرد یا قهوه ای روشن دارند. به تدریج پوسیدگی پیشرفت می کند و فلس ها نرم می گردند.

قبل بعد

کنترل بیماری لهیدگی باکتریائی پیاز

  • اندام های هوایی پیاز باید قبل از برداشت کاملاً رسیده باشند. 
  • در هنگام برداشت و خرمن کردن باید از زخمی شدن پیاز جلوگیری شود. 
  • انبار باید خوب تهویه گردد تا رطوبت در سطح پیاز جمع نشود. 
  • باید دمای انبارصفر درجه سلسیوس و رطوبت نسبی ۳ درصد تنظیم گردد.

بیماری پوسیدگی فوزاریومی ریشه و طبق پیاز

عامل بیماری نوعی قارچ است که این قارچ برای ورود به گیاه نیاز به زخم ندارد اما وجود زخم روی غده کمک مؤثری به شروع و پیشرفت بیماری می کند. میزبان اصلی آن پیاز، نوعی موسیر و به ندرت سیر می باشد. نشانه های این بیماری، ابتدا به صورت زرد شدن نوک برگ ها و پژمردگی تک بوته در مزرعه آشکار شده و بعد از تشکیل پیاز عامل بیماری سبب پوسیدگی ریشه و پوکی سوخ و لهیدگی آن می شود و ریشه ها قهوه ای، صورتی یا بنفش رنگ می شوند.

 

کنترل بیماری پوسیدگی فوزاریمی ریشه و طبق پیاز

  • عدم استفاده زیاد از کود های ازته
  • کنترل حشرات (خاکزی) به منظور جلوگیری از ایجاد زخم
  • تناوب طولانی به ویژه با یونجه
  • ضدعفونی بذر و یا نشا با قارچ کش

برداشت پیاز

 پیاز را می توان یا به صورت پیازچه و یا غده های رسیده برداشت نمود. زمان برداشت پیاز بستگی به آب و هوا و خاک،‌ نوع رقم و وضع بازار دارد . بعضی از ارقام،‌ به خصوص ارقام خارجی پیاز ،‌ غده های خود را در روی سطح زمین تشکیل می دهند. لذا با دست قابل برداشت هستند. ولی برای برداشت ارقام ایرانی حتما باید از بیل و یا ابزار مکانیکی استفاده کرد . در استان گلستان، برداشت پیاز تا پایان مرداد ماه ادامه دارد.

اگر بخواهیم پیاز را بلافاصله مصرف کنیم،‌ اگر غده ها به اندازه کافی نرسیده باشند،‌ اشکال زیادی ندارد. ولی اگر پیاز را به منظور انبار کردن و نگهداری برای مدت طولانی برداشت می کنیم،‌ باید کاملا رسیده باشند. زمان برداشت پیاز وقتی است که بیش از ۵۰ %‌ قسمت های هوایی بوته ها شروع به افتادن و زرد شدن کنند. البته در مناطق سرد سیر بهتر است که در زمانیکه ۹۰%‌ برگها خم شده باشند برداشت صورت گیرد. در این صورت می توانیم یکی یا دو هفته پیاز را زودتر برداشت کنیم. البته این پیاز خاصیت انبارداری کمتری خواهد داشت. معمولا قسمت هوایی گیاه را، هنگامی که کاملا خشک گردید، به وسیله قیچی مخصوص، یا با ماشین سرزنی پیاز قطع می کنند. که تقریبا ۱۲ تا ۲۵ میلیمتر از قسمت هوایی را روی غده باقی می گذارند تا از ورود عوامل بیماری زا جلوگیری شود. اگر بخواهیم زودتر از موقع برداشت نماییم باید آبیاری را ۲۰ روز قبل برداشت قطع کنید تا به نگهداری آن بعد از برداشت کمک کند.

ذخیره و نگهداری پیاز

پیاز در هر سال فقط یک بار تولید می شود. به همین دلیل باید برای مصرف دیگر فصول ذخیره و نگهداری شود . پیاز از محصولات منحصر به فردی می باشد که می توان آن را برای چندین ماه ذخیره و نگهداری کرد. و این محصول به همه جای دنیا قابل انتقال است. 

پیاز را می توان درسردخانه به مدت زیادی نگهداری کرد تا از بروز عوارض ناشی از آفات مانند حشرات ،قارچها ،باکتریها ،ویروسها ،وهمچنین اثرات سردی وگرمی هوا ،کم شدن وزن و سبز شدن آن جلوگیری کرد. درهنگام نگهداری، هرگاه پیاز شروع به تولید ساقه و یا ریشه کند، دیگر نباید نگهداری شود، و باید خیلی زود به بازار عرضه شود. جهت نگهداری پیاز باید در برداشت محصول بسیار دقت شود. تا از زخمی شدن آن تا حد امکان جلوگیری شود، هرگاه پیاز به اندازه کافی خشک نباشد. باید پس از بیرون آوردن آن از خاک چند روزی درمزرعه بماند تا برگ و پوست خارجی آن کاملاً خشک شود، ساقه های خشک پیاز را پس از خشک شدن می توان جدا نمود. موقع انتقال پیاز به ذخیره گاه باید گل و خاک آلوده گیاهان مزرعه را از آن جدا نمود. درجه حرارت مناسب برای نگهدرای پیاز (۰/۵ _۰)  درجه سانتی گراد می باشد. محیط سرخانه باید تاریک باشد. مدت نگهداری این محصول از (۶-۱) ماه متغیر است. پیاز که جهت تهیه دوا مصرف می شود باید حد امکان تازه وسالم بوده ویا حد اقل درمدت کم و با شرایط صحیح نگهداری شود.

 

محصولات مرتبط با مقاله
ویدی کالا
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .